Od grudnia 2011 roku w salach wystawowych Muzeum Archeologicznego w Poznaniu można zwiedzać nową wystawę pt. “Czas rozpalić piec”.

Temat kafli i pieców jest bardzo szeroki. Na wystawie prezentujemy jedynie wybór zagadnień, które – mamy nadzieję – okażą się interesujące dla naszych zwiedzających. Na początek pokazujemy drogę, jaką “pokonuje” glina zanim stanie się kaflem. Jest to możliwe dzięki unikatowym zdjęciom wykonanym w Kaflarni Zduny koło Krotoszyna, gdzie od połowy XIX wieku kafle produkowane są metodą ręcznego formowania, tak jak to czynili garncarze przez wiele stuleci. Prezentowane fotografie oddają niepowtarzalną atmosferę tego miejsca i może tylko żal, że oglądając je nie można odczuć ciepła, jakie panuje we wszystkich pomieszczeniach kaflarni tuż po wygaszeniu pieców.
Na wystawie zgromadziliśmy zabytki ze zbiorów wielu muzeów, instytucji, pracowni archeologicznych i osób prywatnych, dzięki temu można zobaczyć kafle od tych najstarszych -  średniowiecznych, po najmłodsze – z końca XIX i początku XX w. Szerokie ramy chronologiczne prezentowanych eksponatów pozwalają zaobserwować zmiany, jakie zachodziły na przestrzeni wieków. Daje to także sposobność ukazania mnogości stosowanych wzorów i  pozwala zauważyć indywidualne odrębności kafli z różnych stanowisk. Warto w tym miejscu podkreślić, że te najmłodsze egzemplarze są elementem, który wiąże wystawę ze współczesnością, a przez to staje się ona bliższa naszemu indywidualnemu doświadczeniu. Pragniemy przede wszystkim, aby przesłaniem tej części ekspozycji było uświadomienie konieczności ratowania starych pieców, niejednokrotnie posiadających dużą wartość zabytkową.
Idea wystawy było także pokazanie kafla jako elementu funkcjonującego w bryle urządzenia grzewczego. Zamysł ten, jakkolwiek trudny, bo na terenie Polski zachowało się niewiele zabytkowych pieców, zaowocował zebraniem interesującego materiału fotograficznego, który zaprezentowano na wystawie.

Wystawa jest dostępna dla zwiedzających do marca od poniedziałku do czwartku w godzinach od 9.00 do 15.00, w piątek i sobotę od 10.00 do 18.00 oraz w niedzielę do 12.00 do 1700. Ceny biletów: normalny – 8 zl, ulgowy – 4 zł, rodzinny – 20 zł. W sobotę wstęp bezpłatny. 

Więcej na temat wystawy

Kliknij tutaj po więcej informacji o Festiwalu!

We wschodniej Delcie Nilu na stanowisku archeologicznym Tell el-Farcha rozpoczeły się badania wykopaliskowe finansowane przez  Fundację Patrimonium. Wykopaliska prowadzone są przez połączoną ekspedycję archeologiczną Muzeum Archeologicznego w Poznaniu oraz Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, pod kierownictwem prof dr hab. Krzysztofa Ciałowicza (UJ) oraz dr Marka Chłodnickiego (MAP).

Więcej na temat stanowiska oraz badań:

http://patrimonium.pl/nasza-misja/badania-w-egipcie-i-sudanie/

Galeria zdjęc z badań na stanowisku:

http://patrimonium.pl/galerie/galeria-mumie/

Oficjalna strona ekpedycji:

http://www.farkha.org/

Fundacja Patrimonium wsparła finansowo organizację wystawy  “Moda Majów. Elita i dwór 600-900 n.e.”  w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu. Wystawa była prezentowana do 15 maja 2011 r. w siedzibie Muzeum przy ul. Wodnej 27.

Niniejsza prezentacja była jedyną w swoim rodzaju wystawą dotyczącą starożytnej cywilizacji Majów. Po raz pierwszy w Polsce zostały zaprezentowane słynne, oryginalne figurki, odkryte w centrum ceremonialnym i na cmentarzysku Majów na wyspie Jaina, na terenie Meksyku, które pochodziły ze zbiorów Staatliche Museen zu Berlin  Ethnologisches Museum i Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
Ceramiczne figurki przedstawiały ludzi w niezwykle realistyczny sposób. Prezentowały stroje, tkaniny, wzory, obuwie, biżuterię, a także ozdoby zębów, uszu i nosa, deformacje czaszek, skaryfikacje, tatuaże, w końcu wymyślne fryzury i nakrycia głowy, składające się na kanon piękna i urody elity i władców Majów, 600 lat przed odkryciem Ameryki przez Europejczyków.
Na wystawie znajdowały się modele glinianych figurek, powiększone do rozmiarów dorosłego człowieka, imitacja ciężkiej, kauczukowej piłki Majów, którą rozgrywano mecze rozstrzygające o upadku królestw i śmierci władców.
Znane z ikonografii i figurek klasyczne stroje Majów stały się również inspiracją do stworzenia kolekcji mody, która była wyświetlana w formie prezentacji na  wolnostojącym szklanym ekranie, tworząc kinową iluzję przejścia do egzotycznego świata. Ponadto zwiedzający mogli samodzielnie ubrać królewską parę na interaktywnym ekranie dotykowym.
Wystawa była częścią obchodów 200 rocznicy uzyskania niepodległości przez Meksyk i została przygotowana w 2010 roku przez Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.

Fundacja Patrimonium wsparła finansowo organizację wystawy.

Więcej na temat wystawy na http://www.muzarp.poznan.pl/muzeum_new/muz_pol/wystawy_czas/kadero/index.html

W styczniu i lutym 2009 roku miał miejsce szósty sezon badań polskiej misji archeologicznej prowadzącej prace na 4-tej katarakcie w Sudanie w obrębie koncesji Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, na obszarze zagrożonym przez zalanie przez spiętrzone wody Nilu.  Fundacja Patrimonium wsparła finansowo to ważne przedsięwzięcie.

W skład zespołu kierowanego przez  Marka Chłodnickiego z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu wchodzili: archeolodzy z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, Instytutu Archeologii UJ w Krakowie, Instytutu Wschodniego w Poznaniu, antropolog z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie i rzeźbiarze z Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, a także zoolog Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Badania finansowane były przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Warszawie przy wsparciu Fundacji Patrimonium, ASP w Poznaniu, Instytutu wschodniego UAM i sponsorów prywatnych.
W trakcie sezonu zostały uzupełnione badania powierzchniowe w rejonie Gamamiya i Keheili, gdzie odkryto 27 nowych stanowisk archeologicznych, datowanych od środkowego paleolitu po czasy nowożytne.
Znaczna część prac skoncentrowana była  na dokumentacji petroglifów. Prace były prowadzone na obszarach, gdzie występują koncentracje rytów naskalnych kolo wiosek Keheili, Gamamiya oraz w górach Gurgurib. Dokumentacja petroglifów odbywała się pod kierunkiem Andrzeja Rozwadowskiego. Petroglify były dokumentowane na trzy sposoby: przerysowywane na przeźroczystej folii, fotografowane cyfrowo, oraz przez wykonanie odcisków silikonowych. Te ostatnie prace były wykonywane przez prof. Kazimierza Rabę. Celem wykonania odcisków było wykonanie w Polsce dokładnych kopii rytów naskalnych.
Przynależność chronologiczna i kulturowa sztuki naskalnej będzie możliwa po szczegółowej analizie dokumentacji, jej przerysowaniu w warunkach pracownianych oraz wykonaniu klasyfikacji tematycznej oraz statystycznej. Jednakowoż w przypadku stanowiska Gamamiya 67, możemy przypuszczać, na podstawie znajdowanych wokół materiałów ceramicznych, że przynajmniej część z nich możemy wiązać z horyzontem kermańskim natomiast ikonografia występująca na stanowisku Keheili 14 wskazuje na chrześcijańską proweniencję przynajmniej części z rytów.
Kontynuowano wykopaliska na stanowisku El Ar 1, rozpoczęte w  2007 r. Prace te, podobnie jak w poprzednim sezonie prowadziła Anna Longa. Stwierdzono obecność trzech grobów przykrytych kamiennymi nasypami. Dwa z nich datowane były na okres środkowokermański (1200-1000 p.n.e.) podczas gdy trzeci na postmeroicki (IV-VI w.).

Kolejne badane stanowisko w El Ar zostało oznaczone numerem 37. Przebadano tu jeden grób przykryty nasypem kamiennym. W trakcie wykopalisk zebrano znaczną kolekcję ceramiki, głównie datowanej na okres środkowokermański. Grób nie zawierał żadnego wyposażenia natomiast zmarły był okryty tkaniną, której odciski zostały stwierdzone na dnie grobu.
Trzecie z badanych stanowisk zostało oznaczone numerem  38. Są to pozostałości osadnicze skoncentrowane wokół kwarcowej wychodni. Również i tutaj ceramika pozwala datować to stanowisko na okres środkowokermanski..
Badania przeprowadzono również na czterech kurhanach post-meroickich znajdujących się na wschodnim krańcu stanowiska El Ar 31. Prace te prowadziły Artur Buszek i Michał Kurzyk. Kurhany te przykryte ziemno-żwirowymi nasypami były wyrabowane w starożytności. Odkryto w nich pozostawione naczynia ceramiczne oraz biżuterię.